خاک سرد است ولی داغ تو از سینه نرفت            خاک سرد است ولی عکست از آئینه نرفت

خاک سرد است که غم‌های مرا سرد کند            خاک سرد است ولی این غم دیرینه نرفت

مرگ می‌خواست که در سینه بماند فریاد            ولی این آتش سوزان به قـرنطینه نرفت

چقدَر اشک برای تو بریـزیم بس است؟            اقـیـانـوس شد امـا به طـمـأنـیـنـه نـرفت

با امان‌نـامـه فـرسـتادنِ شـمر، از دل ما            نفرت و بغض و پدرکشتگی و کینه نرفت

باز برخیز و سلامی بده بر "حینَ تَقوم"            کز دل منتـظـران، غـربت آدیـنه نـرفت

خاک سرد است ولی خاک شهیدان گرم است            کربلایی شدی و مهر تو از سینه نرفت